foto - świat w obiektywie :)

Człowiek niezmiernie lubi czuć się pokrzywdzony.więcej

Fiodor Dostojewski 

foto - Arte :) 

Anioł nie upada nigdy, Diabeł upada tak nisko, że nigdy się nie podniesie, Człowiek upada i powstaje.

Fiodor Dostojewski

lekkości

Jakiekolwiek byłoby źródło mej głupoty, jeszcze się nie wyczerpało.

• Źródło: Niedziela Palmowa, K. Vonnegut

Tak muzycznie, po polsku....

odkrywczo lub mniej, lub inaczej lub co tam, ale polska nuta - patriotycznie tak na ten święty czas :D 

:P :D

- Mamo, wiesz jaka jest różnica pomiędzy papierem toaletowym a człowiekiem?
- Wiem jakie jest podobieństwo a różnica?...hmmm..... jest taka? - zapytałam się zdziwiona po chwilowym namyśle.
- Papier toaletowy rozwija się - wykrzyknął syn ubawiony - a podobieństwo jakie?
- Jedno i drugie, synu, jest do dupy.
- Hahaha, ale tato to nie, ani babcia.
 - No nie.....ale ja to tak?
- Hahhaha, no mamo!

Wesołych Świąt! :D

Krzyż - jest i znika., powisi się i potem wyrko i życie wraca,

więc nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło a Wam życzę wszystkiego dobrego! :D

Bądźcie mokrzy ( :P:D) i szczęśliwi i zdrowi !

Z jajem, kochani, z jajem! :D 

przez życie trzeba iść a nie laurów

liść 

przeszłości

tylko

napierdalają w kości :D

Buziole :D

:D 

Królowa Lodu pociągnęła za łańcuch

wyrwała jakiś skrawek skóry

jakieś oko wypadło

wypadło serce przez pusty oczodół

zjadła je szybkim ruchem żuchwy

Spojrzała

na to ciało

(co jej serce oddało)

 bez uśmiechu 

z niesmakiem co bił z jej oczu

"kurwa niedobre było"

lepiej byłoby mi

do baru mlecznego iść

na przedmieściu krakowskim

zabila gestem tak

tak zabila słowem

obrażona 

poszła sobie

wyrzucając serwetkę

którą wytarła usta krwawe swoje

"Oto twój całun"

wrony zakrzaczały

i poleciały

za nią tak wzleciały niczym płaszcz

zrobiło się cicho

tak spokojnie 

tak pięknie

a echo tylko powtarzało za szumem skrzydeł

"a masz" "a masz" "a masz"

kumasz, kumasz

szamasz szamasz 

serce

czyjeś zawsze człowieku

---------------------Arte




Mea culpa, mea culpa
Bo jestem tylko
witrazem przeszlosci
Duchow zlych
I tylko tyle
Widzisz w tych
Zdeptanych przez siebie szklach
Nic nie widzisz
Tylko swoje ja
I  duchy swojej przeszlosci
W przerysowaniach
I glaszczesz nieprawde
Jak psa
Nie wychodzac poza horyzont
A tam zamieszkam ja
Tanczac
Posrod malych slonc
Na lakach stokrotek

zaskok

Chociaż odczuwa się szczerze, to jednak gra się komedię.

Fiodor Dostojewski

Wróciłam do domu. Czerwona, spocona, radosna.I tak dumna z siebie. Przeżyłam.

- Gdzie byłaś? - zapytał syn buzią pełną jedzenia, gdy weszłam do kuchni.

- A na kickboxingu. Zapisałam się. Power maks, czuję, że czuję. Każdy mięsień!

Starszy, aż wypluł do talerza to jedzenie, które tak mielił i mielił w buzi.

-Co?! Po tobie można wszystkiego spodziewać się. Zaraz będziesz skakać przez płoty, z dachu, i przyślesz zdjęcie z Wenus.

- Hahahahah teraz to pojechałeś chłopie. Wiesz całe życie marzyłam, by nawalać w worek i teraz tak będzie.

Faktycznie, przez pół życia karmiona filmami z Van Damme'n, z Bruce Lee,  marzyłam, by uprawiać jakieś sztuki walki. Najlepiej tajski boks. Ale rodzice zawsze wybijali mi to z głowy, a później pomimo niezależności jakoś tak życie pognało do przodu. A teraz? A teraz stoję w miejscu i rozglądam się co by tu jeszcze przeżyć.Teraz cieszę się jak dziecko, ze przeżyłam pierwszy trening. A był morderczy.

poveste

Mój ideał to pójść do cerkwi i postawić w pokorze świeczkę

, jak Boga kocham, naprawdę. Wtedy nastąpi kres moich cierpień.

Fiodor Dostojewski 

Chodzę i mówię co mnie irytuje. Irytuje mnie to, że chodzę i to, że mówię. Po co mówić, po co chodzić. Po co cokolwiek robić. Inaczej jednak nie mogę, jak chodzić i mówić. I nagle ten zlepek ewoluuje na moich oczach. Układa się w most, w drogę taką. Na przęsłach. Wahadłowy. Pięknie niebezpieczny. Z brakującymi deskami. Co drugiej dechy nie ma, a co czwarta połamana.Wiem, gdzie jestem i na czym stoję. Ale idę tam, gdzie idę. Lubię tak prowokować i gnać uciekać, szukać. Lubię włazić na ten dziurawy most i skakać po nim. Skakać, skakać i krzyczeć, a niech chwieje się, niech runie. Niech wszystko runie.

foto :)

. Cierpię na niesforność serca i nieznośne napady lekkomyślności.

 Jeśli idzie o samokontrolę, mam luki u podstaw."

- B. Asher

niech....

foto Arte:D

idę zrobić sobie

niepoczytalną niedzielę

zawrócę sobie 

w głowie

milionami gwiazd

i obietnic słowami

niech żrą duszę

niech znikną mi sny

w cieniach 

czerwonych olbrzymów

białych karłów

i shotów podawanych

 do stolika

niech niknie wszystko

niech wszystko

będzie niepoczytalnością

niech

niech 

niech 

niech barman zmieni płytę

niech da więcej shotów

chcę więcej niech

niech to trafi szlag

idę

idę

idę

zrobić sobie

niepoczytalną niedzielę

Arte

vol 1

“Chcę z Tobą robić wszystko. Przez całe życie.”

~ Francis Scott Fitzgerald

Weszła do biura i rzuciła szefowi papiery na biurko. Spojrzał na nią spod oka. Niezła sztuka. Wyrachowana, zimna, pociągająca. 
"Jak butelka bourbona z 1912 roku" - pomyślał.
Bardzo pociągająca. Tylko niedostępna jak złota karta kredytowa w banku. Choć, z czasem, z czasem wszystko zmienia się. "Cierpliwości zatem, cierpliwości" -pomyślał, ale dla zasady warknął:
- Co tym razem?
- Zamówienia szefie.- jej głos miał nutę obietnicy pieszczoty. 

toporowsko

Kretyn to istota zabawna, malownicza. Obcując z nim, człowiek zyskuje na pewności siebie, słowem - kretyn wprawia w dobry humor i zapewnia zdrowie.

Roland Topor – Dziennik Paniczny

Wzięła swoją glowę i spuściła z 10 piętra, po schodach. Bum, bum, bum..., a kiedy dobiegła ją na parterze, wzięła pod pachę i poszła zagrać w kosza. 
Trening rzutów osobistych nie był niczym innym jak niemiłosiernym waleniem o obręcz i tarczę. Stała długo i cierpliwie rzucacając i rechocząc przy tym okrutnie.
Nawet raz dostała zębem w lewą pierś. Zębem, który odbił się od tarczy podczas rzutu.  Rozbawiło ją to przeokropnie.
- To był atak lwów - ryknęła - zaraz was powybijam wszystkie.
I dalej tak stała i rzucała, aż mózg eksplodował i wypadły oczy. Znudzona zepsutą zabawką wykopała głowę gdzieś w niebo i nie patrząc gdzie upadła  poszła do piaskownicy. 
W piachu wyrwała jedną rękę i zrobiła z niej łopatkę.  Siedziała na brzegu piaskownicy i ryła nią korytarze i zamki. 
A potem,  w szale tworzenia, pobiegła pod kosz, by odszukać w trawie oczy. Miały być cześcia herbu - Wydłubiskowa.
Kiedy je znalazła, okazało się, że jedno oko było już rozdeptane a drugim bawił się mały szczeniak. Chciała go kopnąć w zadek, by odzyskać swój skarb, ale stwierdziła, ze pacanie go łopatką będzie weselszą zabawą. 
Nie chciało się jej biec z powrotem do piaskownicy, więc oderwała sobie nogę i skacząc na drugiej, podążała za psiakiem celując w niego, raz to w głowę, raz to w zadek.
Nie zauważyła, kiedy wypadła na ulicę.

Facet kadłubem rozbryzgał krew, która spływała po przedniej szybie. 
- Ja pierdolę, co to było? Gołąb?
Wysiadł z auta i zobaczywszy to co zobaczył wezwał policję.
Policja wezwała karetkę pogotowia.
Sekcja zwłok wykazała brak serca.

Śpij Kadłubku spokojnie.