wierszem

w tą noc, cichych zgonów

głodnych psów

oddaj mi swoją wstydność

zawieszoną krzywo

niczym firanka

w bezludnym pokoju

gdzie tylko unosi się dym

 kiepskich papierosów

gdzieś pomiędzy blokami

 w cieniach drzew

na krawężniku

w ten świst 

spadającego człowieka

z krawędzi dachu

krawat zwisł

sztandar uczucia

zamrożę cię

tak lepiej

tak lepiej

uwierz mi

w bezdechu 

zatrzymam cię

a z płuc mych 

tylko dym, dym

dym

arte

--------------------------------------

------------------------------------

ubrała się odświętnie

w te ubrania od święta jednego

poprawiła fałdkę

wyciągnęła żelazko

wyprasowała niedoskonałość

i ubrała szpilki

jak nigdy

wyszła zostawiając wszystko

choć płakać  jej się chciało

bo od dawna nie czuła się 

tak

tak odświętnie

córka chciała wypić kawę z matką
pogadać jak to matka z córką
gadają

zastała tylko telefon

a w torebce portfel

nie błądziła już

palcami po stole 

w poczuciu bezradności

wiedziała gdzie iść

tam w parku są dzieci

i słońce i wiatr

i życie

na komisariacie dali jej nadzieję

trzeźwieje?

nie, 

pokazali jej zdjęcie eNeN

zawisła

gdy dłonie

bębniły w blat

w bezradności tak

ścisnęły się palce

gdy dziecko krzyczało za matka

kaczki biły sie o chleb

trzepocząc skrzydłami o wodę

bezradnie tak

arte

-----------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------