dorastanie

"Lepiej nikomu nic nie opowiadajcie. 

Bo jak opowiecie – zaczniecie tęsknić"

Jerome David Salinger, Buszujący w zbożu

spal slowa jak swój płaszcz

ten stary, co wisiał

w nieotwieranej połowie szafy

gdzie elfy chowały się 

przed nami

albo ja je spalę

wraz z sobą

spalę wszysttko jak

ty spaliłeś swój płaszcz

wrzuciłam 

do pieca

na popiół

a elfy?

elfy też już dawno znikły

kochały ten płaszcz

(rozbawiłam Moonka :D P - zabrał mi kubek z kawą po czym stwierdził, z lekkim rozczarowaniem, że jest tam tylko kawa :d )

Pustka. Większa we mnie niż w mojej lodówce.. Pustynia emocji, piach zmęczenia. Patrzę na blok i oceniam go po wysokości, drzewo po sile gałezi a  pojazdy po prędkości. W każdym kawałku swojej percepcji dostrzegam cień śmierci. Uzmysłowiłam sobie, ze każdego dnia chcę odejść i każdego dnia zostaję. Bo zdążę. Jutro zdążę. I tak od lat. Aż boję się, że jednak nie zdąże. Nie zdążę jutro umrzeć.

A może zdążę?  Może zdążę dotrzeć choć do  chińskiej restauracji?

- Synu, jak mogłeś nie wziąć klucza? zapomnieć czapki? nie wyłączyć świateł? I zostawić taki burdel, co?!

- Ale mamo, wiesz, dostałem piątkę z kartkówki z matematyki....

Jednym mistrzowskim posunięciem wybił mi broń z dłoni. 

Na krotko.

- Ale i tak wyślemy go do internatu na ogarnięcie - Moonkowi coś zebrało sie na żarty.

- No w Pćminiu Dolnym jest cudny miejsce ze złośliwymi wychowawcami....- nie trzeba mi dużo, by ciągnąć bajer,

Starszy spojrzał na nas z nieukrywaną furia i wybiegł z kuchni . Ups, o jeden dowcip za daleko. Chyba jest w wieku, w którym selektywnie podchodzi się do  humoru.

Młoda, która w tym czasie jadła zupę, spojrzała na mnie znad talerza i wyszeptała zatrwożona, taka wręcz pełna strachu:

- Mamo, ale wy żartujecie, prawda?

- Nie- odparłam z powagą.

- Mamo, ale ja kocham swojego braciszka i będę tęsknić - a usta zaczeły zamieniąc sie w podkówkę. U ła, hola, hola...

- My też kochanie. Zartuję. Nigdzie go nie oddam. Ani ciebie, skarbie - ucałaowałam córci nosek  i poszłam do syna.

_ Nie macie tak prawa żartować. To było ......to bolało.To było głupie!!!

- Prepraszam kochanie. Przecież wiesz, że jesteś naszym szczęściem. Przepraszam. Tak czasami żartujemy, a dzisiaj co się stało, że staciłeś dystans?

Mój mały synek dorasta. 

Niewiarygodne.

I już mu współczuję. Wspóczuję mu rodziców.
Loża szyderców kupiła popcorn na nowe występy.

:D