niedzielnie

Mój ojciec mówił, że życie jest księgą, którą człowiek pisze.

Sięgam po księgę ojca.

3 strony dzieciństwa, 6 stron wojny, potem już tylko 989 stron pracy.

W przypisach dwie strony miłości i niecała strona seksu.

A potem dużo pustych kartek.

Nie chcę tak.

Piotr Adamczyk

Zastanowiłabym się nad tym co robię, tudzież nad tym czego nie robię, a mogłabym zrobić, tyle, że jakoś chuj mnie to obchodzi. Poległam na codzienności. Nudzie dnia powszechnego. Zakopałam się w garnkach i praniu czasami maczając swój mózg w książce. A czasami wręcz nie wychodząc ze słowa pisanego. Ale co mnie to wszystko obchodzi?
Lepiej zaprzestać się karmić złudzeniami, ze można inaczej. Jak?



Czy to wszystko co mnie w życiu czeka? Dom, rodzina. Kompletna nuda. Spod skóry wydziera się plan ewakuacji. Zmiany levela. Nic tak nie nudzi jak życie. Odechciało mi się chcieć. A wszystko wygląda jak kiepski żart.
Poszłam na wódkę. Nuda. Bezsensu. Puszczając pawia uwolniłam się od alkoholu. Rozmowy? Nuda.Nikt i nic nie inspiruje mnie. Ja siebie już też nie. Do niczego wszystko.
Wypowiedziane marzenia i pragnienia upodabniają się do skarpet. Dziurawych skarpet.
Tak się zastanawiam jak można być szczęśliwym chodząc tylko do pracy, srać i oglądać telewizję? Tego nie wiem. Pełna lodówka i łóżko bez cienia komornika to podobno też już też coś. Wszystko wręcz. Tyle, że we mnie siedzą niepokoje, które każą mi zakładać buty i iść. Szukać. Co? Dokąd? Czego? Przecież wszędzie jest pustka i nicość. Zmaganie się z własnymi cieniami nic nie da. To wiem. Bo gdziekolwiek nie jestem nie zmienia się nic. Przestałam ścigać i łudzić się.
Czyżby najważniejsze było zadryfować do mety bez uszczerbków?
Może za spokojnie jest, tak spokojnie, że tonę.
Jak to jest, kiedy ma się rzekomo wszystko, a pomimo wszystko czuje się jakby nie miało się nic?
Jakby jedyna nadzieją na jutro było złudzenie, że jednak za pewnym rogiem, zakamarkiem czeka coś. Co? Coś co jest przede mną.
Kolejny cień. Złudzenie.

Staję się dorosła [...]. Tracę złudzenia, być może, by zyskać inne.Virginia Woolf
W końcu wszystkie uczucia i wszystkie myśli prowadzą do złudzeń.Wiesław Myśliwski


Mamienie siebie innością. Pościgiem zakończonym sukcesem. Ale co to miałby być za sukces?A potem patrzę na życie jak na wielki żart. Jak ludzie potrafią przejmować się rzeczami, którymi nie powinni zajmować myśli swoich. Jak bywa przewartościowanie wartości, albo wartościowanie gówien.Tylko co się liczy? Co jest ważne?Ludzie, którzy .....nudzą mnie ludzie. Siebie też zanudzam. Sen. Uciekam w sen. W tą nicość. Czerń. Nie bycie. Nie czucie. Niech mija życie, bo co ono może jeszcze mi przynieść? Chyba jedynie większe rozczarowanie. Sobą.

Wstałam rano. Słońce zmobilizowało mnie do pozbierania się. Park. Zawiozłam siebie i dzieciaki.- A ja mam jechać z wami?- Rób co chcesz. Nie będę już cię prosić o nic.Został. A ja mam dość mówienia: no chodź. Ciągnięcia, spierania, czekania. Pokopaliśmy piłkę. Naprawdę kopałam piłkę i biegłam lekko. To było niesamowite. Niech robi się ciepło to w trójkę pójdziemy na rolki. I rower. Dość marazmu. Siedzenia. Ale zasiadłam na ławce, jednak w kolanie coś zabolało. Bleh. Wyjdę z tego. Ze wszystkiego wyjdę.